محسن رضایی از جمله چهره‌هایی است که بخش مهمی از حیات مدیریتی خود را در حوزه امنیتی و دفاعی سپری کرده است. او پس از انقلاب اسلامی به سپاه پاسداران پیوست و در سال‌های ابتدایی دفاع مقدس به یکی از فرماندهان اصلی این نهاد تبدیل شد. رضایی از سال ۱۳۶۰ تا ۱۳۷۶ فرمانده کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بود؛ دوره‌ای که بخش عمده آن با دوران دفاع مقدس و تحولات امنیتی پس از جنگ همراه بود.

پس از پایان مسئولیت فرماندهی سپاه، رضایی همچنان در سطوح عالی تصمیم‌گیری کشور حضور داشت و نزدیک به دو دهه دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام بود. او همچنین در دولت سیزدهم مسئولیت‌هایی همچون معاون اقتصادی رئیس‌جمهور، دبیر شورای عالی هماهنگی اقتصادی سران قوا و دبیر ستاد اقتصادی دولت را برعهده داشت؛ تجربه‌ای که او را علاوه بر حوزه نظامی، وارد عرصه مدیریت اجرایی و اقتصادی نیز کرد.

انتصاب رضایی به عنوان نمایندگان رهبر معظم انقلاب در شورای عالی امنیت ملی در شرایطی انجام شده که کشور با مجموعه‌ای از مسائل پیچیده امنیتی، منطقه‌ای و بین‌المللی مواجه است؛ از تحولات منطقه و جنگ با آمریکا گرفته تا موضوعات مرتبط با بازدارندگی، امنیت ملی و هماهنگی میان دستگاه‌های مختلف.

شورای عالی امنیت ملی بر اساس قانون اساسی، مسئول تعیین سیاست‌های دفاعی و امنیتی کشور در چارچوب سیاست‌های کلی تعیین‌شده و هماهنگ‌کننده فعالیت‌های سیاسی، اطلاعاتی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی مرتبط با این حوزه است. دبیر این شورا نیز نقش مهمی در اداره دبیرخانه، تنظیم دستور جلسات و پیگیری اجرای مصوبات دارد.

بازگشت رضایی به یکی از حساس‌ترین جایگاه‌های امنیتی کشور، بار دیگر نقش چهره‌های دارای سابقه نظامی در مدیریت مسائل کلان جمهوری اسلامی را برجسته کرده است؛ حال باید دید تجربه طولانی او در میدان نظامی و سیاست‌گذاری کلان، چگونه در مدیریت چالش‌های امنیتی جدید کشور به کار گرفته خواهد شد.

  بر این اساس، هم‌اینک آقایان محسن رضایی و سعید جلیلی به عنوان نمایندگان رهبر معظم انقلاب در شورای عالی امنیت ملی حضور دارند.

 پیش از این آقای محمدباقر ذوالقدر، یکی از ۲ نماینده رهبر معظم انقلاب در شورای عالی امنیت ملی بود.