سرزمین کلئوپاترا
من از نامادرانه ی سرزمین کلئوپاترا انتظار مادری ندارم چه دشت های وسیعی را که به چنگال خویش شخم زد و خاکش را با خون کودکان بازیگوش به هم آمیخت و خمیری ساخت برای سرمه دان جادویی خویش! عطر تنش رایحه ای آمیخته با جیوه و باروت بود... کلئوپاترای من! کلئوپاترای جادویی! اعتراف می کنم که رقص شور انگیزش، گردبادی بود که از دور به تماشایش نشسته بودم! و در آن هنگام که مسحور جذبه های وهم انگیز ابر و بادش بودم اين گردباد، من! این انسان قرن بیست و یکمي ر...
