«تنها صداست که می‌ماند...»

امروز عقربه‌های زمان در استودیوهای رادیو فرهنگ به احترامی سنگین ایستاده‌اند و میکروفون‌ها، در بهتی غریب، سوگوار حنجره‌ای هستند که دهه‌ها، واژگان پارسی را با عطرِ خوشِ نجابت و وقار می‌آراست.

با قلبی مالامال از اندوه، وداع می‌کنیم با استاد بهروز رضوی ؛ مردی که صدایش، شناسنامه شنیداری فرهنگ و ادب این مرز و بوم بود. او تنها یک گوینده نبود؛ او روایتگرِ جان‌ِ شیفته‌ی ایران بود. هرگاه که لب به سخن می‌گشود، گویی غبار از چهره‌ی تاریخ  ادبیات پاک می‌شد و شکوهِ « هزاره ادب فارسی» در گوش جان‌مان طنین می‌انداخت.

او که خود از «چراغداران»این خانه بود، با دمِ گرم و مسیحایی‌اش، به متون کهن جان می‌بخشید از بزرگان و مفاخر فرهنگ و ادب این مرز و بوم می گفت که به حق خود یکی از این بزرگان بود و در «مستند فرهنگ» و هر « کتاب گویا» چنان با واژه‌ها جادو می‌کرد که گویی هر کلمه، تصویری می‌شد پیش چشم شنونده. افسوس که آن صدای مخملی و آن طنینِ آرام‌بخش، از پسِ دهه‌ها همراهی، حالا به سکوتی ابدی پیوسته است؛ هرچند که در تار و پود دیوارهای این رادیو، یاد و نوای او تا همیشه جاری خواهد ماند.

اینجانب به عنوان عضوی از  خانواده بزرگ رادیو فرهنگ، کوچِ این پیرِ فرزانه و هنرمند بی‌بدیل را به اهالی قلم، اهالی صدا و تمامی مردمانی که با زمزمه‌های او قد کشیده‌اند، تسلیت می‌گویم.

بهروز رضوی نرفته است؛ او در هر تپش از امواج این شبکه، در میان سطرهای هر شعر و در حافظه‌ی تاریخی رادیو، زنده و جاوید است. برای آن عزیزِ به آرامش رسیده، علو درجات و برای بازماندگان ، خانواده محترم و عزیزش و همکارانم، صبوری بر این فقدان جانسوز را آرزومندم.

نامش بلند و صدایش تا همیشه در اوج.، محسن حبیبی مدیر رادیو فرهنگ

بهروز رضوی ( محمدرضا رضوی نیا)از صداهای ماندگار و گویندگان پیشکسوت رادیو که از مدتی پیش  در بیمارستان‌ بستری بود؛ ۲۴ خردادماه چشم از جهان فروبست.
بهروز رضوی طی ماه‌های اخیر به دلیل شرایط جسمانی تحت درمان قرار داشت. وی پس از بهبود نسبی و با تشخیص تیم پزشکی، از بیمارستان مرخص شده و دوران نقاهت را در منزل سپری می‌کرد اما به‌تازگی در پی تشدید بیماری، بار دیگر به بیمارستان منتقل و بستری شده بود.

زنده‌یاد بهروز رضوی از گویندگان قدیمی و شناخته‌شده رادیو بود که سال‌ها با صدای گرم و دلنشین خود در برنامه‌های مختلف به‌ویژه رادیو فرهنگ  در حوزه ادبیات و شعر، همراه مخاطبان  بود و خاطرات ماندگاری را در ذهن شنوندگان به یادگار گذاشت.