یک جریانی که مخالف جمهوری اسلامی (و نه الزماموجودیت هویتی و ژئوپولیتیکی ایران)که در پی ایجاد یک حکومت نو در ایرانند(بی آن که چندان پیرامون آن نگاه واحدی داشته باشند) و دوم مخالفان موجودیت هویتی ایران که اوج آن در برخی گروهایی که رسانه های ضد ایرانی در تجمع برلین به آن پرداخته بودند دید.
به گزارش جامعه ایده آل ؛میلاد_امیدوار نوشت:
پاره نوشت سوم:
اعتراضاتی که در پی درگذشت مهسا امینی در ایران آغاز شد ابتدا جنبه ای ایجابی (درخواست حقوق مشخص) داشت،لغو گشت ارشاد و در سطحی بالاتر آزادی پوشش و در نهایت ایجاد آزادی های اجتماعی و تغییر سیاست های ایدئولوژیک داخلی مواردی بود که توسط معترضان در روزهای نخست پی گرفته شد.
در این مرحله از اعتراضات کسانی چون محمدرضا جلایی پور با هشتک های مانند #کثافت_گشت_ارشاد_را_جمع_کنید و برخی از نیروهای داخلی دیگر با هشتکهایی که معطوف به اهداف شهروندی بود روی مساله ای مشخص تمرکز داشتند،راهپیمایی ها و اعتراضات در داخل کشور شدت بالایی داشت و نوعی از پذیرش نسبی خطا و یا در شیوه غیر اخلاقی تری توجیه خطا در بین مسئولان رایج بود
به مرور نحوه برخوردها به سمتی رفت که مطالبه حداکثری و هدایت دو دسته یعنی سلبریتی ها و مخالفان اپوزیسیون نظام حاکم بر ایران هدایت اعتراضات را بر عهده گرفتند.
در این مرحله انتظارات ایجابی قابلیت طرح را از دست داد
زیرا با عملکرد همیشگی و غیرحرفه ای رسانه های پرمخاطب داخلی عملا هدایت در دست رسانه های افراد غیرسیاسی و یا رسانه های با منافع مالی وابسته به جریانهای سیاسی مخالف جمهوری اسلامی قرار گرفت
اما چرا از ایجاب به سمت سلب حرکت شد؟
زیرا گروه های مخالف سعی داشتند طی یک تصمیم قابل پیش بینی از ریزش بدنه معترضان جلوگیری کنند و از طرف دیگر سانه های سیاسی نیز به صورت طبیعی انعکاس نگاه و منافع تامین کنندگان مالی خود هستند.
تضاد بین گروه های حامی جنبش های جدایی طلبانه و یا در ادبیات نیروهای ملی تجزیه طلب با گروه های دسته راستی و یا محافظه کار از سویی و نیز تضاد بین پست مدرنها مانند #دگرباشان_جنسی و #فمینیست هابا نیروهای محافظه کار ماننددینداران غیر حکومتی مانند دراویش و مقلدان مراجع مخاف حکومت و نواندیشان دینی سبب شد شعارهای کلی و انقلابی که هدف ویژه ای را دنبال نمی کند جایگزین شود.
در این مرحله شعار #زن_زندگی_آزادی که شکل معمول شعارهای جنبش های چپ یعنی سه واژه فاقد خواسته مشخص و در عین حال مورد تایید همگانی تغییر کرد.حتی آنچنان که در داخل شعار#مرد_میهن_آبادی از سوی معترضان به آن اضافه شد از طرف گروه های سیاسی و رسانه های بین المللی مورد اقبال قرار نگرفت. این امر به دلیل وجود دو شعار مرد که خواسته غیر جنسیتی این حرکت را نشان می داد و میهن که خواستگاه غیر انفصال گرایانه .
جنبش بود.
در این مرحله حرکت دیگر نه مشخصاً ایجابی بلکه خواسته هایی سلبی #نه_به_جمهوری_اسلامی را منعکس میکرد.
اوج این اقدامات در اخبار شبکه #ایران_اینترنشنال و #یورو_نیوز و... دیده میشد
در عرصه میدانی کاهش اعتراضات در ایران به واسطه برخورد سخت تر حاکمیت و افزایش حضور میدانی ایرانیان خارج از کشور (که بدون تردید پایگاه نظام حاکم در میان آنان بسیار ضعیف تر از داخل کشور است)) روندی را رقم زدند که این سلب را تقویت می کرد. گروهایی که اساس آن ها حتی نفی یکدیگر بود توسط این جریان سیاسی بولد شده و بیش تر به آن ها پرداخته شد.
این روزها در کنار رگه های عمیق سلبی بین مخالفان جمهوری اسلامی می توان دو سویه را دید:
یکی جریانی که مخالف جمهوری اسلامی (و نه الزماموجودیت هویتی و ژئوپولیتیکی ایران)که در پی ایجاد یک حکومت نو در ایرانند(بی آن که چندان پیرامون آن نگاه واحدی داشته باشند) و دوم مخالفان موجودیت هویتی ایران که اوج آن در برخی گروهایی که رسانه های ضد ایرانی در تجمع برلین به آن پرداخته بودند دید.