گاهی حوادث تلخ، چنان پیوندی میان یک ملت و آرمانهایش برقرار میکند که در گذر زمان به نمادی از ایستادگی بدل میشود. شهادت رهبر شهید انقلاب اسلامی، حضرت امام خامنهای (رضوانالله تعالی علیه)، نقطهی عطفی بود که بار دیگر عیار وفاداری ملت را در کوران حوادث آزمود. آنچه در روزهای وداع با پیکر مطهر ایشان رقم خورد، فراتر از یک سوگواری ساده، بازخوانیِ دوبارهی پیمانی است که میان مردم و ولایت در رگهای این سرزمین جاری است.
الگویی از جنس نور و مجاهدت
حضرت امام خامنهای (رضوانالله تعالی علیه) فراتر از یک رهبر سیاسی، اسوهای از ایمان، تقوا، حکمت و شجاعت بودند. ایشان در تمام دوران عمر پربرکتشان، با اخلاص و مردمباوری مثالزدنی، کشتی انقلاب را در طوفانهای سهمگین فرهنگی، سیاسی و امنیتی با تدبیر حکیمانه و ارادهای پولادین هدایت کردند. عدالتخواهی، سادهزیستی، استکبارستیزی و نگاه عمیق ایشان به کرامت انسانی و ظرفیتهای نسل جوان، از ایشان شخصیتی ساخت که نه فقط رهبر یک ملت، بلکه الهامبخش تمام آزادگان و جبهه مقاومت در جهان شد.
حماسهای که جهانیان را خیره کرد
تصاویر حضور باشکوه و عاشقانه اقشار مختلف مردم در مراسم وداع، برگ زرین دیگری بر تاریخ پرافتخار انقلاب اسلامی افزود. این دریای خروشان جمعیت از هر قومیت و سلیقهای، پاسخی محکم به محاسبات غلط دشمنان بود. کسانی که گمان میکردند با شهادت ایشان، پرچم مقاومت بر زمین خواهد افتاد، حال با مشاهدهی این وفاداری آگاهانه، شاهدند که خون شهیدان، خود سرچشمهی بیداری و آغاز فصلهای تازهای از همبستگی ملتهاست.
چراغی برای آینده
مردم ایران با حضور در این مراسم، ثابت کردند که مکتب امامین انقلاب، «مکتبِ حیات، امید و عزت» است. نام و یاد این رهبر فرزانه، همچون چراغی فروزان، راه نسلهای آینده را برای تحقق تمدن نوین اسلامی و دفاع از مظلومان روشن نگاه خواهد داشت. این وداع حماسی، بار دیگر اثبات کرد که پیوند ملت ایران با ارزشهای الهی و راه شهیدان، ریشهدارتر از آن است که با توطئههای دشمنان سست شود؛ پیوندی که تا ابد در حافظه تاریخی جهان اسلام خواهد درخشید.
/مجتبی بیات/