به گزارش جامعه ایده آل؛بیست و هفتمین رویداد ملی تکریم خیرین مدرسه ساز کشور دوشنبه ششم بهمن ماه ؛ با حضور مسعود پزشکیان رییس جمهور ، علیرضا کاظمی وزیر آموزش و پرورش ، مدیران ارشد ملی و استانی و بیش از 1000 نفر از خیرین و مرتبطین با نهضت مدرسه سازی کشور در مرکز همایش های بین المللی ایران برگزار شد.
رضوان داودی جم مسئول روابط عمومی اداره کل نوسازی مدارس استان مرکزی حاشیه های ارزشمند این رویداد را روایت نمود که در ادامه می خوانید:
بیست و هفتمین رویداد ملی تکریم خیرین مدرسه‌ساز کشور، در فضایی سرشار از معنویت و با شکوهی بی‌نظیر برگزار شد تا بار دیگر از ایثار و نوعدوستی مردمان بزرگ این مرز و بوم تجلیل کند. در میان این حماسه عظیم خیرخواهی، رضوان داودی جم مسیول روابط‌عمومی نوسازی مدارس استان مرکزی به عنوان راوی دلسوز، قدم در مسیر نورانی گفتگو با این یاران مهربان نهاده تا روایتگر داستان‌های شنیدنی و پنهانِ قلب‌های بزرگِ سازنده‌ی آینده‌ی فرزندان ایران اسلامی باشد.
این قسمت : تصمیم بزرگ منیره
داستانی که پیش رو دارید، روایت زنی از خطه بندرعباس است که قلبش به درد آشنا و چشمانش به ندای کودکان محروم، پاسخ داد. او که خود در جایگاه یک معلم، رنج کمبود و محرومیت را از نزدیک لمس کرده بود، تصمیم گرفت از محدوده تخته سیاه فراتر برود و خود، بستر آموزش را از پایه بسازد.
این روایت، حکایت عزمی است که از یک کلاس آغاز شد و امروز، در آستانه ساخت یک مدرسه تخصصی برای کودکان با نیازهای ویژه، به ثمر نشسته است.
داستان منیره پیرنژاد گواهی است بر اینکه یک فرد مصمم چگونه می‌تواند با تکیه بر نیتی پاک و مشارکت مردمی، جغرافیای آموزش و آینده را دگرگون کند.
همه چیز از چشمان یک معلم آغاز شد. منیره پیرنژاد در حرفه خود، نه فقط کتاب که دردهای جامعه را نیز ورق می‌زد. او مشکلات دانش‌آموزان، به ویژه کمبود تجهیزات آموزشی و تصویر کانکس‌هایی که جای کلاس درس را گرفته بودند را به وضوح می‌دید و تاب نمی‌آورد.
این نگاه، موتور محرکه‌ای شد تا فعالیت‌های اجتماعیش را به سمت بنیادی‌ترین راه حل ساختن مدرسه هدایت کند.
سفر او با یک سفر و یک صحنه تکان‌دهنده در کرمان شعله ور شد. دانش‌آموزانی که در کپر درس می‌خواندند. او در برابر این صحنه تسلیم نشد. با ابزار زمانه، یک پویش مجازی را به راه انداخت و با جمع‌آوری کمک‌های مردمی، اولین بنای امید خود را بنا نهاد: یک مدرسه یک‌کلاسه.
این آجر اول، ثابت کرد که تغییر، ممکن است.
صدای این کار خیر پیچید و دعوت‌نامه یک شهرستان محروم، با هفت ساعت فاصله، به دستش رسید. او رفت و دریافت که زمینۀ خیر، گاهی تنها نیاز به یک تلنگر دارد.
با همکاری نوسازی مدارس و برانگیختن حس همکاری خیرین محلی، کار بزرگی رقم خورد ساخت ۱۲ مدرسه.
او در این مرحله نشان داد که یک فرد می‌تواند چگونه جرقه‌ای برای حرکت جمعی باشد.
اما یکی از سخت‌ترین صحنه‌ها در شهرستانی دیگر انتظارش را می‌کشید. تحصیل کودکان در سه کانکس.
این بار، ناراحتی او به یک اقدام گسترده تبدیل شد. پویشی که با همراهی ۳۰۰۰ نفر شکل گرفت و در کمتر از یک سال، یک مدرسه سه‌کلاسه مجهز را جایگزین آن شرایط سخت کرد.
چشمان تیزبین و روحیه دلسوز، او رنج دیگری را نیز دید دانش‌آموزان استثنایی که در مدارس عادی درس می‌خواندند. برای معلمی که با روحیه کودکان آشناست، این کافی بود تا بلندپروازانه‌ترین هدفش را دنبال کند ساخت یک مدرسه تخصصی برای دانش‌آموزان با نیازهای ویژه.
امروز، زمین این پروژه در حال پی‌کنی است و او با امید، انتظار بهره‌برداری آن را در کمتر از یک سال آینده می‌کشد.
منیره پیرنژاد، نشانگر این حقیقت است که گاهی عمیق‌ترین تغییرات از ساده‌ترین تصمیم‌ها آغاز می‌شود: تصمیم به عمل. او از مشاهده‌گر صرف، به معمار آینده تبدیل شد و نشان داد که چگونه یک قلب مصمم می‌تواند با تکیه بر مشارکت مردم، نه یک که چندین بار سرنوشت آموزشی کودکان این سرزمین را دگرگون کند.
مسیر او، الگویی درخشان است برای همه ما.
بیست و هفتمین جشنواره تکریم خیرین مدرسه ساز در سراسر کشور در سطوح استانی و منطقه ای در طول سال برگزار شد و به گفته حمید رضا شاه حسینی رییس جامعه خیرین مدرسه ساز کشور رقم تعهد خیرین برای مدرسه سازی از عدد 24 همت عبور کرد . در همایش ملی از خدمات بیش از 700 نفر از خیرین برجسته سال تقدیر شد .
انتهای خبر